Ochtend ritueel

 

terrasTerwijl we onder het genot van koffie, bier en wijn genieten van de eerste zonnestralen op het terras, hebben we meerdere gesprekken.
‘’Tsjah Fiek, jij doet het toch maar allemaal. Het is pittig en zwaar maar je weet wel alle ballen omhoog te houden en altijd álles te regelen. Ik vind dat knap. Als jij iets wil zorg je ervoor dat het je lukt.’’ Zegt een vriendin.
Ik mompel wat onverstaanbaars en probeer er over heen te praten. Ik weet eigenlijk niet wat ik moet zeggen. Ik sta niet vaak met mijn bek vol tanden maar ben wel even verdomde geroerd door deze overdaad aan lieve woorden. Ik doe ook maar wat.
Lees verder

Whatsapp gedrag

Mannen en vrouwen, Adam en Eva, water en vuur. En ook weer zo intrigerend en verslavend. Wat begon als wat gefilosofeer op zondag is nu een “ding” . Tim en Fieke reageren vanuit het perspectief van hun “soortgenoten” op een stelling of hersenspinsel. Zoek de verschillen en leer er van. Maar nog beter.. geniet ervan. Reacties zijn altijd welkom

‘Whatsappen’

Dat ik (lichtelijk) social media verslaafd ben is geen verrassing. burgersGrootste irritatiepunt van de Pappa van de Tijn2012 toen we nog samen waren, maar ook krijg ik steeds vaker commentaar van de Opa en Oma van de Tijn2012 (‘’ Is het ding al vergroeid met je hand?’’) Hoewel ik ‘m af en toe bewust weg leg, krijg ik de kriebels als ik niet alle porretjes, DM berichten, whatsappjes, tweets en de hele reutemeteut kan bekijken. Compleet nutteloze informatie negen van de tien keer. De meerdere groepsgesprekken (ja, ik vind ze leuk!) laten me vaak gierend van de bank af rollen. Naast het feit dat het ook allemaal gewoon heel praktisch is. Even snel wat regelen met de OR, vrienden of de groepsapp met Pap en Mam.
Lees verder

Toys for Boys

Mannen en vrouwen, Adam en Eva, water en vuur. En ook weer zo intrigerend en verslavend. Wat begon als wat gefilosofeer op zondag is nu een “ding” . Wekelijks reageren Tim en Fieke vanuit het perspectief van hun “soortgenoten” op een stelling. Zoek de verschillen en leer er van. Maar nog beter.. geniet ervan. Nóg benieuwder zijn we naar jullie reacties

Toys for Boys

over schoenen en games
“Vrouwen? Gek word je er van! De hele stad kopen ze leeg, alsof ze nooit genoeg schoenen hebben! En dan ook nog al die dozen van Zalando die het huis binnen worden gedragen.”

 Werkelijk iedere man die ik ken, heb ik bovenstaande of een gelijkaardige zin wel eens horen uitspreken. Want .. pfff wie heeft er nu 24 paar schoenen nodig (of 48 of 96 …).
  Niet nodig toch?  Twee paar sneakers, 1 paar “nette” schoenen en that is it. Gedoe allemaal. En kleren, ook zoiets … gewoon jeans, shirts, hoodies, één pak. Stuk of 20 items en je hebt alles wat een man nodig heeft.
Nee dan vrouwen. Kasten vol, kleur gecoördineerd, Onder- en bovenkleding! Wat een gedoe allemaal… Lees verder

Mijn Droom

Opdrachtdroom1
Al een jaar knallen we met z’n tienen van drie tot zes uur om heel veel kinderen op te vangen op de BSO.
Maar wie is mijn collega eigenlijk? Zitten we nog op één lijn? Ik plan een avond met het team en ben op de achtergrond druk bezig met voorbereiden. Uiteindelijk vind ik na een leuke opdracht- met een humoristisch en persoonlijk tintje. Ik stel de medewerkers een vraag die vooraf ingevuld moet worden:‘ Wat is jouw droom?’ Lees verder

Verschil tussen mannen en vrouwen tijdens verliefdheid

Mannen en vrouwen, Adam en Eva, water en vuur. En ook weer zo intrigerend en verslavend. Wat begon als wat gefilosofeer op zondag is nu een “ding” . Wekelijks reageren Tim en Fieke vanuit het perspectief van hun “soortgenoten” op een stelling. Zoek de verschillen en leer er van. Maar nog beter.. geniet ervan. Nóg benieuwder zijn we naar jullie reacties.

Wat is het verschil tussen mannen en vrouwen tijdens verliefdheid?

dappel“Mam, ik ben op Kim” (Klaartje, Kees, Kadisha…). Als ik zo’n mededeling als kind aan de eettafel deed, tijdens de thee meestal, wisten mijn ouders direct genoeg… Niet doorvragen. Deden ze dat wel dan kroop ik in mijn schulp, ging nukkig zwijgen of veranderde van onderwerp.  Maakten ze dan de fout om na een week of twee weer eens te informeren hoe het toch met “Kim” ging was het antwoord (te) vaak “Duhhhh.. die is stom” en anders bleef het zwijgen. In het laatste geval… relatie bestendig en aan de gang.
Nadenkend over de stelling van deze week moest ik mijn “gedrag” rondom verliefd zijn analyseren en het gaf ook mij verrassende inzichten. Zo heb ik “de ex” pas aan mijn ouders voorgesteld toen ze een sleutel van mijn huis had en de kans dat men elkaar tegen het lijf zou lopen reëel was. Toegegeven, nu had ze die sleutel ook vrij snel, maar het patroon uit mijn jeugd bestond/bestaat dus nog.  Ik heb nooit begrepen dat groepen mensen (inderdaad, ik bedoel vrouwen) zich juichend in het openbaar uit laten over de nieuwste liefde/verovering van een van hen en luidkeels in café, treincoupé of het park deze wetenswaardigheden delen. “Ow, echt…. Wow, wat fijn”.
In het algemeen vermoed ik dat mannen sowieso later naar buiten treden met hun verliefdheden en deze minder luid en minder vaak bejubelen. Voordeel: een stuk rustiger voor de omgeving, nadeel: de meest obsessieve stalkers zijn mannen, omdat ze blijven hangen in hun “eigen wereld” en er dus niemand is die de noodzakelijke “get over it” peptalk doet. Ook bij verbroken relaties zijn mannen meer eenzelviger en “lossen dat zelf wel op”, hoewel een “Kut  voor je gozer, biertje?” uit de omgeving ongetwijfeld ook helpt.
Samenvattend: verliefde vrouwen delen hun vreugde en verdriet, verliefde mannen genieten en lijden in stilte. Or… is it just me? Lees verder

Wat vertel je wel aan je vrienden en niet aan je partner?

Mannen en vrouwen, Adam en Eva, water en vuur. En ook weer zo intrigerend en verslavend. Wat begon als wat gefilosofeer op zondag is nu een “ding” . Wekelijks reageren Tim en Fieke vanuit het perspectief van hun “soortgenoten” op een stelling. Zoek de verschillen en leer er van. Maar nog beter.. geniet ervan. Nóg benieuwder zijn we naar jullie reacties.

Wat vertel je wel aan je vrienden en niet aan je partner?

adam eva wijn picHa, ik moest stevig nadenken toen Tim mij deze voorlegde (zijn beurt dit keer). Ik gooide het even in de Banana-dames-whatsapp-groep, maar veel verder dan meidenpraat  en andere inspiratieloze antwoorden kwamen we niet. Zelfs niet na een avondje doorhalen met prosecco bij de plaatselijke stamkroeg. Ik moest even graven in mijn geheugen wat ik mijn partner niet vertelde, want ondertussen is het alweer een aantal jaar geleden dat ik een noemenswaardige relatie had. Het eerste wat in me op popte was het woord ‘schoen’.
Ik zal je even wat uitleggen: mijn liefde voor schoenen is groot. Héél groot. Het is een tijd geleden dat ik ze geteld heb, want inmiddels durf ik dat niet meer. Het gevoel als ik ze zie. Het begint inwendig te trillen, ik pink een traantje weg en begin te kwijlen. Voor ik er erg in heb, heb ik binnen een nano seconde als Catwoman mijn pinpas getrokken en loop ik vrolijk huppelend de winkel uit. Goed, ik dwaal af…
Mijn schoenen fetisj vertelde ik  dus niet. Daarnaast heb ik een grote liefde voor make-up. De prijzen van mijn plamuur, schmink en kwasten nam met de jaren toe dus de aanslag op mijn bank rekening was ook verboden praat-terrein.  
Voor de rest vertelde ik álles. Want ik kan niet liegen. Absoluut niet. Ik ben een open boek en veel te eerlijk. Dus achterhouden voelt algauw als liegen.
De laatste man in mijn leven ( die van het liefdesverdriet, de man die mij in foetus houding met mijn duim in mijn mond liet brullen) vertelde ik minder. Naast de dingen die naar mijn mening niet interessant voor hem waren ( schoenen, euforie over een leuke L’ancome aanbieding en de nieuwe vlam van een goede vriendin) vertelde ik hem ook niet dat ik mijn trouwjurk al had uitgezocht en wegdroomde van samen huisje, boompje en beestje.  Ondanks dat ik dat niet vertelde, had ik hem met mijn sprankelende persoonlijkheid gevoelsmatig al als cowboy Billie boem al vastgebonden met mijn lasso. Einde oefening want ik benauwde hem, terwijl ik hem vastgebonden overal met me mee sleurde. Sindsdien ben ik dus wel voorzichtiger.
Dit vertelde ik dus wel aan mijn vriendinnen. Die mij best goed kennen en me wel vaker afremmen, in mijn hopeloze romantische staat van ontbinding.
Kortom, aan mijn vriendinnen vertel ik álles. Nutteloos, schaamteloos (nou niet schaamteloos want ik schaam me nog wel eens voor mijn impulsieve acties, vooral wat mannen betreft) en dom. Gewoon, omdat het kan en het heerlijk is om te kletsen. Aan mijn partner vertel ik alleen hoe geweldig, leuk en verstandig ik ben (proest). Lees verder

Waarom houden mannen de deur niet meer open voor vrouwen?

Mannen en vrouwen, Adam en Eva, water en vuur. En ook weer zo intrigerend en verslavend. Wat begon als wat gefilosofeer op zondag is nu een “ding” . Wekelijks reageren Tim en Fieke vanuit het perspectief van hun “soortgenoten” op een stelling. Zoek de verschillen en leer er van. Maar nog beter.. geniet ervan. Nóg benieuwder zijn we naar jullie reacties.

Mannen houden de deur nooit  meer open voor vrouwen

“Waarom mannen de deur nooit meer open houden voor vrouwen” Tja…. En dan zit je ineens als “man” over deze stelling, geopperd door Fieke, na te denken. Klopt de stelling? En zo ja.. hoe komt dat. Al piekerend en peinzend schoot me iets te binnen wat me recent overkomen is. Hoewel er geen deur in voor komt, was het wel de hefboom in mijn gedachten voor deze stelling. In een propvolle stadsbus kwam een mevrouw van onbestemde middelbare leeftijd binnen, met twee boodschappentassen in haar hand. Op mijn “mevrouw, wilt u zitten?” kwam nogal snibbig als reactie “ik ben niet bejaard of zo hoor!”. Oké… bedankt hé! Natuurlijk bedenk ik me de volgende keer twee keer voor ik het weer aanbied, waardoor een andere dame (die het gebaar wellicht wel waardeert) de dupe wordt. Zo is het ook met de deuren. Als je een paar keer van een “ik heb geen man nodig, want ik werk, studeer, kickboks en heb Louboutin’s aan” power dames een reactie heb gekregen in de geest van “daar heb ik jou niet voor nodig” vergaatkaffetim de lust om galant te zijn. En dat is het probleem… de toon die de muziek maakt. De dame in de bus had kunnen zeggen “nee dank je joh, gaat prima zo” , de power babe had kunnen zeggen “bedankt maar dit keer niet nodig” . Of .. gewoon het aanbod accepteren. En als je zo onafhankelijk bent, dan doe je het de volgende keer voor een man. In dat geval trouwens heren, niet gelijk roepen “dat is ons werk” of “nou nou vrouwtje, dank je wel hoor” maar ook gewoon gracieus accepteren. Niks mis met een beetje aardig en attent zijn voor elkaar. Daar wordt de wereld een stuk leuker van. In dat kader nog een mooie die ik tegen kwam op het internet, van een koffie zaak uit Denemarken. 1 koffie , 46 Kronen; 1 koffie alstublieft, 36 kronen, Goedemorgen, 1 koffie alstublieft, 26 kronen. Dus, dames en heren blog lezeressen. Bedankt, voor jullie aandacht! Tim Lees verder

Adam VS Eva

schermInmiddels zit ik alweer een week thuis voor een – uit de kluiten gewassen- ‘vakantie’. Tijd om dingen op orde te stellen en vooral tot rust te komen. Ik zelf heb daar van gemaakt dat ik ook vooral wil genieten en dingen wil doen waar ik van geniet en waar ik energie van krijg.

Nou, van op de bank hangen met een telefoon aan je hand geplakt te Twitteren, Tinderen, Happn’ en Facebooken krijg je dus geen energie. Wel een getrainde duim, dat dan weer wel.

Door een eyeopener door één van mijn Tinder dates (blogje al gelezen? Love at first Swipe) Swipe ik Tinder voorlopig even aan de kant. He-le-maal klaar mee. Mijn duim begon alweer afkick verschijnselen te krijgen, want ja. Social Media verslaafd he.

Goed, ondanks mijn bank gehang en veel bij slapen ook last van Twitter diarree dus. Simpele afleiding waar ik vooral even niet hoef na te denken over dingen waar ik eigenlijk over na zou moeten denken. Ik werk oude volg lijsten bij en creëer nieuwe volg lijsten. Ik doe een hoop nieuwe volg verzoeken en kom hele leuke nieuwe mensen tegen, die niet de focus hebben op daten, afspreken of andere -niet verantwoorde- verzoeken.

Veel nieuwe blogs van anderen lezen, netwerken (jaja dat kan ook via Twitter), slap ouwehoeren en schrijven. Dat is wat ik nu het liefst doe. Naast hele einden wandelen. Met een rustig weekend zonder de Tijn2012 (hoera voor de vader van de Tijn2012 en de vriendin-van-de-vader-van-de-Tijn2012 die hem wat weekenden extra nemen zodat ik kan bijtanken) heb ik eindelijk de rust om weer wat dingen op papier te zetten.

strand

Na een ochtendje Twitteren, koffie drinken en keuvelen douche ik me snel. Met een bomvol hoofd met ideeën voor nieuwe blogjes en mijn droom achterna jagen (daarover binnen kort ook meer!) installeer ik me op de werk kamer van Mam en lees nog even snel mijn Tweets door voor ik een middagje wil gaan schrijven. tim1

Ik stuit op de tweet van @Tim0781. Mijn kersverse volger die ook nog de moeite neemt af en toe te reageren. Hij is dus gepromoveerd naar mijn keiharde-niet-te-missen-diehard-twitteraars. Ik lees zijn gastblog (hier te lezen) en word gegrepen door de manier van schrijven.  Ik retweet en reageer.

Omdat ik niet vies ben van nieuwe ideeën en nieuwe mensen besluiten we samen een blog te schrijven. Stellingen, vragen, gedachten en andere zaken die aan het licht komen. De ideeën van mannen en vrouwen.

Let wel; wij kennen elkaar niet, ik heb 1 foto van hem gezien die zijn ava op twitter is (waarvan ik niet eens weet of hij het überhaupt zelf is). Daarnaast volg ik hem pas een paar dagen en heb ik nog geen uitgebreid onderzoek kunnen doen. Dus een gouden kans om een wildvreemde man eens flink aan de tand te voelen.
tim
In ons DM gesprek vliegen de cliché’s en onderwerpen al over tafel. Ik moet aftrappen met een stelling. Dus dames, nog leuke onderwerpen die besproken moeten worden?

 

(inmiddels weet ik dat de meneer op de foto iemand anders is 😉 )

Drift

Ik puf. Ik parkeer de auto. Alhoewel ik probeer het. Waar ik normaliter een vrouw ben die super strak kan inparkeren zonder moeite, moet ik 5 keer steken. Vanaf 2 parkeerplaatsen voel ik ogen in mijn zijraam priemen. Ik word uitgelachen. Ik trek mijn wenkbrauw op, trek nog even op en parkeer super strak (ok, na 5 keer) in. Ik smijt de deur dicht en ren naar de overkant van de straat. Ik glimlach nog snel bij het lezen van mijn twitter berichten, voor ik de deur van de school van de Tijn2012 open trek.

Ik sluip naar de BSO ruimte. De pedagogisch medewerker en Locatiemanager zien me aankomen. Ik zie dat ze mijn reactie afwachten. Ik glimlach. Top, zo doe ik het ook altijd. Ze kijkt me vragend aan en ik knik.
‘’ Tijn! Mamma is er!!!’’ Roept de pedagogisch medewerker die mijn kleuter de afgelopen drie weken geweldig heeft opgevangen.
Ik zie een blond kleutertje verschrikt opkijken. Hij ziet me. Wacht af. Gilt het uit. ‘’ Mammaaaaa!!!’’. Ik moet lachen. Ik heb geen tijd om te antwoorden.
‘’ Mamma, ik wil dit even af maken he, daarna kunnen we naar huis. ‘’ Roept hij abrupt en angstig.
kralen

Iedereen moet lachen.
Ik loop naar hem toe en plant een grote kus op zijn hoofd. Strijkkralen zijn momenteel een groot succes.
‘’ Hij heeft bij mij het concentratie vermogen van een dronken mug, dus jullie doen wat goed.’’ Zeg ik lachend naar de pedagogisch medewerkers. Ik neem even de tijd om te vragen of de PM die gister ziek was weer opgeknapt is.
De Tijn2012 gaat ondertussen druk verder. Ik kijk bij hem en zie het enorme kralenpatroon wat nog moet worden in gevuld. Ik wil naar huis.

‘’ Lieverd, die mag je een andere keer afmaken. We gaan nu lekker naar huis. We gaan eten.’’ Zeg ik terwijl ik mijn kers verse kleuter een aai over zijn bol geef.
Hij sputtert wat tegen en gaat in discussie. De PM ziet mijn wanhoop en loopt naar de kast om een briefje te schrijven.
Ze legt het briefje onder zijn neus en leest voor: ‘’ Dit is van Tijn. Deze wil ik donderdag graag afmaken dus niet aankomen!’’ De Tijn2012 vouwt het briefje voorzichtig als een grote schat, in zijn handen. Op het kralen bordje.
Ik zucht opgelucht en schenk haar een grote glimlach.

Ik krijg een overdracht.
‘’ Wist je dat Mamma je voornaam is en Fieke je achternaam?’’ Zegt de locatiemanager lachend. Ik moet lachen.
‘’ Hij zei het gister ja, ik twitterde het al. ‘’
-‘’ Hij had in zijn broek geplast. Toen ik tegen hem zei dat hij moest zeggen als hij moet plassen zei hij dat het niet erg is. Dat Mamma een tasje kleding aan de kapstok heeft hangen.’’ Zegt de PM het terwijl ze het uitgiert. Ze doet hem na en ik zie het helemaal voor me. Ik lach beschamend. Ik heb een vermoeden van wie hij dat bij de hante gedrag heeft….
-‘’ Hij is wel taalgevoelig he?’’ Vraagt de PM me.
Ik mompel beschamend dat zijn moeder nogal taal gevoelig is. Dus dat dat er wel met grof geweld in geramd wordt.

De Tijn2012 is inmiddels afgeleid van zijn strijkkralen werkje.
‘’ Maaaaaaammmaaatje , wat gaan we eten?’’
-‘’Jij eet bloemkool. Met een dappel.’’ Zeg ik moe.
Ik zie een kleuter voor me met een pruillipje. Hij hangt aan mijn been.
‘’ Mamma, ik wil een broodje.’’ Zegt hij op zijn zieligste toontje.
-‘’ Nee.’’ Zeg ik standvastig.
De kleuter is het niet eens en probeert het nog eens.
‘’Mamma, ik wil écht een broodje.’’ Zegt hij terwijl de tranen inmiddels over zijn wangen stromen.
kut zooi. Dit is dus het moment waar ik altijd medelijden heb met de ouders van mijn werk. De PM en Locatiemanager kijken verwachtingsvol hoe ik dit ga aanpakken.

‘’Lieverd, je kan niet elke avond een broodje eten. Vanavond eet je bloemkool. Wil je dat niet?  Prima. Dan krijg je niks. Je hoeft niet te eten, maar je hebt zelf een keus.’’ Zeg ik rustig.
Mijn antwoord wordt niet in goede aarde ontvangen.
Mijn kersverse kleuter ontaard in een schreeuwend monster. Ik scherm mijn oren af van het gebrul. Doortastend hijs ik de ontaarde kleuter in zijn jas en hijs hem op mijn arm.
Met een gebrul wat in de verste uithoeken van Amersfoort te horen is, ga ik door. Ik voel het opborrelen. Hij gaat in de herhaling.
‘’ Ik wil een broodje. Ik wil een BROODJE. MMAAAAMMMAAAAAAAA ik wil een BROOOOOODJEEEEEEE’’. Ik probeer rustig te blijven terwijl hij het uit krijst. Ik krijg nog meer kriebels. Ondanks dat ik de komende tijd thuis zit en niet werk, is mijn geduld niveau nog niet waar het zijn moet. De tranen springen in mijn ogen terwijl ik consequent probeer te zijn. Hij gaat maar door. Ik probeer het negatieve gedrag te negeren. Hij lijkt mijn onrust te voelen. Ik tel tot 10. Hijs als een malle aan mijn e-sigaret, maar hij blijft brullen. Een oorverdovend gebrul in de auto haalt me uit mijn concentratie.

‘’ EN NOU IS HET POTJANDRIEDUBBELTJES AFGELOPEN! JE EET WAT DE POT SCHAFT EN ANDERS NIET EN GA JE ZONDER ETEN NAAR BED.’’ Roep ik boos uit. Wetende dat ik vrij standvastig ben in mijn uitspraken.
De kleuter schrikt. Wacht even. En gaat door.
Ik weet dat schreeuwen geen nut heeft. Kwestie van machtsverlies?  Ik denk aan mijn werk, de kopzorgen, oma waar ik vandaag ben geweest en de rest van de dingen die nog moeten gebeuren. Ik negeer het. Ik herpak mezelf. Met alle pedagogische kennis die ik heb.

Als we thuis zijn gaat het gejengel door. Ik geef de oma van de Tijn20120 een snauw. Mopperend zet ik het bordje bloemkool met aardappel voor zijn neus.
‘’ Tinus, ik heb het goed gestampt. Je weet het. Het is dit of niet.’’
De kleuter kijkt me verbouwereerd aan. Hij kijkt naar zijn eten. Kijkt naar mij.
bloemkool-large

‘’ Jum mam, dit lust ik wel.’’ Zegt hij rete vrolijk.

Zonder morren eet hij het bord bloemkool met aardappel op terwijl ik met grote verbazende ogen toe kijk.
‘’ Lekker hoor, Mamma!’ zegt hij glimlachend.  Zonder een probleem zie ik hoe alles in een rap tempo naar binnen wordt geschoven.

‘’ Wil je nog een bordje Tinus?’’ Vraag ik voorzichtig.
‘’ Joah, doe maar, lekker mamma!’’ Zegt hij vrolijk. Ik sla mijn handen tegen mijn hoofd en vloek onverstaanbaar.

Ik loop naar de keuken om nog een bakje in elkaar te flansen.
‘’Mamma, doe je het wel goed verprutsen?’’ Zegt hij afgeleid van de tablet. Ik moet even nadenken voordat ik door heb dat hij prakken bedoelt. Ik mompel dat ik het weer verpruts voor hem.

‘’ Tijn, ik wil wel even zeggen dat ik het fijn vind dat je eerst eten proeft voordat er een enorme drift bui komt. Dan hoeven we al die tranen niet te drogen. Eerst even proeven voordat je zegt dat je iets lust.’’ Zeg ik opvoedend.

‘’ Mam, ik denk dat ik even bananen in mijn oren heb, ik versta je niet.’’ Zegt hij dood leuk.

Brief aan de kruisgrijpers

Beste Eikel, Lieve lul, Trieste Zak, Geile Lapzwans..
Hoe is de aanhef van een brief naar iemand waarvan je walgt maar waar je eigenlijk een diepgeworteld medelijden mee hebt? Ik weet het eigenlijk niet. Beste? Nee, dat is het niet. Lieve? Geen idee of hij ook lief kan zijn. Trieste, ja dat wel.

We doen het maar gewoon zo:

Aan degene die het nodig vond om ongevraagd in mijn kruis te grijpen,

Gut, waar zal ik eens beginnen. Eigenlijk ben ik nog steeds flabbergasted. Verbouwereerd. Het ging zo snel. Ik zal even omschrijven waar de aanleiding van mijn brief aan jullie mannen vandaan komt.

Oudejaarsdag, 2015.
‘’Fiek, wil je nog wat drinken?’’ Schreeuwt Tante Sergeant in mijn oor. Dat laat ik me geen twee keer zeggen. Het is druk. Er hangt een gek sfeertje, maar niet ongezellig. We zijn in de kroeg waar we eigenlijk altijd heen gaan. Terwijl ik Tante Sergeant vanuit de verte aan zie komen met mijn biertje word ik van hot naar her geduwd. Het is heel druk met passerende mensen die zojuist het nieuwe jaar hebben ingeluid. Als we ons weer samen gevoegd hebben deinen we wat mee op de muziek. Ik geniet van het dansen.

Van achter voel ik twee armen om me heen slaan en er wordt een neus in mijn nek gedrukt. Mijn nekharen gaan overeind staan. Deze armen ken ik niet. Er vormt zich een knoop in mijn maag en ik word woedend. Ruw gooi ik de armen van me af en roep naar de gedaante dat hij op moet rotten. Ik vermijd het oog contact en kan niet goed zien wie het is. In de drukte is hij snel weer weg. Hevig geïrriteerd zet ik me er over heen. Blij dat Tante Sergeant het niet gezien heeft. We reageren nogal heftig als iemand het probeert te presteren aan 1 van ons te zitten. Ik kijk verder om me heen en hou alles nauwlettend in de gaten. Dronken mensen, heel veel dronken mensen. Nou moet ik zeggen dat ik zelf ook een borreltje op heb dus het nare gevoel is al snel verdwenen.
Tante Sergeant praat met haar Paereltje. Ik geniet ervan om twee gelukkige mensen te zien. Helemaal als het je wederhelft betreft. We maken er een traditie van oudejaarsdag samen te vieren. Al jaren. Ik ontspan al weer snel en kijk naar de twee verliefde mensen.
Als ik iets opzij ga voor iemand die er langs wil, voel ik een hand van mijn dijbeen naar mijn kruis grijpen. Ruw pakt hij me vast. Ik verstijf. Een vlaag misselijkheid overvalt me en ik kan me niet meer bewegen. Tante Sergeant kijkt me aan. Ik buig naar haar toe. ‘’ Ik word net vol in mijn kruis gegrepen.’’ Zeg ik stamelend met grote ogen. Ik ga haast aan mezelf twijfelen. Tante Sergeant flipt. Ze wordt woest. Ik weet niet meer wie het is. Ik kon het niet goed zien en het ging zo snel.
‘’ Maakt niet uit meis, het is al goed. Laat maar. Gewoon een vieze dronken zak. Kom we gaan nog wat drinken halen.’’ Probeer ik Tante Sergeant gerust te stellen. Terwijl we naar de bar lopen kijk ik vertwijfeld om me heen. Niet van plan om mijn avond te laten verpesten kijk ik wel steeds over mijn schouder. Tante Sergeant spreekt verhit het personeel aan. Met 3 man sterk worden we weer de menigte in meegenomen. Of ik hem kan aanwijzen. Ik twijfel, zeg dat ze het moeten laten omdat ik het niet zeker weet. Iemand vals beschuldigen vind ik niks. Tante Sergeant kijkt me doordringend aan, ‘’ gaat het goed Fiek? Wat een zakkenwasser. Lul. Klootzak. Viespeuk!’’ roept ze boos. Ik moet lachen. Ik weet dat als het bij haar gebeurt zou zijn ik precies hetzelfde zou reageren. ‘’ Haha, het gaat echt goed! Gewoon een dronken zak. Kom we gaan dansen!’’
Op tijd gaan we naar huis.

Als je dit leest he, wat denk je dan? Ik ben iemand die alles graag wil begrijpen. Heb je geen aandacht? Geen seks? Denk je dat vrouwen dit aantrekkelijk vinden? Denk je dat je ze zo voor je kan winnen? Krijg je er een kick van? Een adrenaline stoot? Ik probeer alle kanten te bekijken. Maar sorry, ik begrijp dit niet.

Laat me je uitleggen: ik ben niet vies van een beetje mannelijke aandacht, krijg deze graag. Ik ben tevreden over mijn lichaam en uiterlijk. Ben daar ook niet altijd bescheiden over. Ik kan seksueel getinte grapjes heel erg waarderen. Ik heb mijn onzekerheden maar daar heb ik mee leren leven. Ik heb geleerd voor mezelf op te komen. Om begrip voor mijn medemens te tonen. Maar begrip voor jou heb ik niet. Mijn lichaam is van mij, je hoort daar niet ongevraagd aan te zitten. Uitdagend gekleed of niet. Mooi of lelijk. Groot of klein. Ieder mens is uniek en prachtig. En baas over zijn eigen lichaam. Je blijft er van af.

Weet je dat door jouw gedrag je er niet populairder op wordt? Weet je dat er miljoenen vrouwen last hebben van jouw gedrag? Weet  je dat er veel vrouwen zijn die zich er niet zo gemakkelijk overheen kunnen zetten? Weet je dat je mensen kan tekenen voor het leven met je acties? Weet je dat je met je actie een inbreuk pleegt op iemands privacy en eigenwaarde?
Een ding weet ik zeker. Je zult zelf wel geen eigenwaarde hebben. En daarom heb ik medelijden met je. Heel veel medelijden. Door mannen zoals jij ben ik ineens een voorstander van verplicht castreren.

Ik voel me niet vies. Ik voel me niet gekwetst. Ik durf nog lichamelijk contact met anderen aan te gaan. Ik voel me niet onzeker. Maar ik voel me wel boos. Na een aantal weken is mijn gevoel weggeëbd.

Terwijl de wijn rijkelijk vloeit in de kroeg waar we met z’n zessen zitten bepraten we de afgelopen tijd bij. Het komt weer ter sprake. Nogmaals vertellen Tante Sergeant en ik wat er op oudejaarsdag gebeurt.
We hebben het erover en er wordt geen goed woord gesproken over de daden. Ik ben van mening dat vrouwen net zo erg zijn en dit vast ook bij mannen doen. De eindconclusie is: dat het niet goed te praten is. We pakken onze jassen om nog even een dansje te maken. Met in mijn achterhoofd het gesprek kijk ik meer om me heen. De sfeer is wel goed maar ik word argwanend als ik mannen alleen zie staan, en me van top tot teen keuren.
Ik klets bij met een vriendin. ‘’ FIEK!!’’ hoor ik mijn vriendin roepen. Ik draai me snel om als ik haar hoor roepen.
‘’Is hij dezelfde als bij jou?’’ Vraagt ze me met grote ogen. Ik weet even niet wat ze bedoelt. Ze wijst een blonde jongen aan met een rood vest.
‘’Ehh zelfde als wat bedoel je?’’ Vraag ik ongerust.
‘’ Die jou bij je kruis greep met oudejaarsdag? Hij liep net langs en greep mij van onderen.’’ Zegt ze vertwijfeld en verbouwereerd. Mijn bloed begint te koken en er knapt wat bij me.
‘’ Weet je zeker dat hij het was? Want dan loop ik er nu heen en grijp ik hem bij z’n ballen en draai ik ze 360 graden.’’ Roep ik boos. Ik houd hem nauwlettend in de gaten. Ik sta te trillen op mijn benen van boosheid.
‘’ Nee ik weet het niet zeker.’’ Zegt ze. Samen turen we naar de mensen massa.
Ik wil er naar toe. Ondanks dat ik fel tegen geweld ben, alle soorten wil ik slaan. Heel hard slaan.
‘’ Fiek, laat maar..’’ Zegt ze terwijl ze mijn arm pakt.
We zetten ons eroverheen. Als we naar buiten lopen melden we het toch voor de zekerheid.

Wordt het normaal? Binnen een aantal weken de tweede binnen mijn lieve vrienden groep die op een nare manier wordt betast. Je zou denken dat door alle gedoe in Keulen iemand wel twee keer na denkt. Maar niet dus.

Ik hoop voor je dat je impotent wordt, dat je zonder verdoving gecastreerd wordt. Dat je nooit een vrouw meer kunt krijgen. Als ik je ooit weer tegen kom en weet wie je bent, zal ik jou grijpen. En hard.

Hatelijke groet,

bil

Het was niet de eerste keer dat ik me opwond over dit soort dingen.