Auteursarchief: Specifiek

Moederdag

Na een wilde stapnacht rijd ik door Amersfoort op de fiets van mijn moeder. Ik mocht haar fiets lenen omdat de band van mijn eigen moederfiets lek is. Terwijl ik door de binnen stad fiets, rinkelt mijn telefoon constant. Vanuit mijn zak hoor ik de push berichten die binnen blijven komen. Stuk voor stuk fijne moeder dag wensen van de liefste mannen van Twitter.

Lees verder

”Bel me niet register”

krantTerwijl ik net van plan ben om op de fiets te stappen gaat mijn telefoon. Prive nummer. Toch
maar opnemen.
”Goedemorgen met Annelies van de Volkskrant. Spreek ik met mevrouw van Olst?”
Hoor ik aan de andere kant van de lijn. Ik krijg spontaan de kriebels. Niet weer hè.
Ik wacht even. ”Ja, daar spreek je mee.” Zeg ik vertwijfeld.
” Fijn! Dan heb ik meteen de goede persoon te pakken. Ik hoop dat ik niet al te ongelegen bel. Ik bel namelijk met een hartstikke leuk aanbod en het kost maar twee minuten van uw tijd. Mag ik u even storen om uit te leggen waar ik voor bel?” Ratelt Annelies door in een tempo waar Max Verstappen nog een puntje aan kan zuigen.
Lees verder

Nat

boyfriend jeans bij nat

Omdat ik niet in jogging broek naar het schoolplein ga (principe kwestie) trek ik ’s ochtends meestal wat fatsoenlijks uit de kast. Meestal. Ik besluit vandaag om pas te douchen als ik de Tijn2012 naar school heb gebracht, dus ik vis van onderuit mijn kledingkast een Boyfriend jeans. Een drollenvanger. Een miskoop kun je het ook wel noemen want ik krijg er een enorme bilpartij in. Daarnaast zit er weinig vrouwelijks aan. Veel tijd om te twijfelen heb ik niet want mijn ochtendritueel laat nog wel eens wat te wensen na. Mooi aankleden komt straks wel.

Regenboog
Terwijl ik mijn zonnebril op mijn neus zet en de Tijn2012 achterop de fiets prop kijk ik naar de lucht. Ondanks dat de zon schijnt, is het stevig bewolkt.
” Kijk Apenkop, een regenboog!” Zeg ik terwijl ik naar achter wijs. De kleuter kijkt hevig om zich heen maar ziet het niet. Even denk ik terug aan het consternatiebureau. Is hij gewoon scheel?
De lucht lijkt steeds donkerder te worden. Als ik mijn zonnebril af zet wordt het niet beter. Alsof de duvel er mee speelt komt er een enorme stortbui over ons heen.
” Zie je nou mamma, ik had gelijk. We hadden met Takkie moeten gaan. Ik heb altijd gelijk.”
Bibbert de Tijn2012. Ik grom wat en zeg hem dat ik geen flauw benul heb hoe hij zo bij de hand is geworden.
Ik kijk naar beneden, de Boyfriend jeans heeft zich zo om mijn lichaam heen gevormd dat er een klein plasje rondom mijn kruis is ontstaan. Met recht een kut broek.
Met een noodvaart fiets ik de beentjes onder mijn lijf vandaan om te schuilen op het schoolplein.

Schoolplein
Ik voel me nog steeds niet helemaal lekker op het schoolplein. Zoveel mensen. Ik voel me altijd een beetje ongemakkelijk bij grote groepen mensen die ik niet ken. Ik ben geen persoon die met iedereen een praatje maakt. Van zenuwen flap ik er nog wel eens dingen uit die wat verkeerd worden geïnterpreteerd. Het gaat wel vooruit overigens. Zo ben ik laatst midden in de nacht naar Amsterdam gereden, naar een feestje van een Tinder date, waar ik NIEMAND kende (zelfs de gastheer: mijn date niet) en heb ik vorige zomer een vakantie naar een alleenstaande ouder camping geboekt. Maar dat schoolplein is om de een of andere reden een te grote stap om me lekker in m’n vel te voelen.

Plasje
Ik hengel de Tijn2012 van de fiets. Ik schud het plasje, wat zich bij mijn kruis gevormd heeft, van me af en hand in hand rennen de Tijn2012 en ik het schoolplein op. Omdat we aan de late kant zijn is het al druk onder het afdak. Maar ik weiger nog natter te worden. Ik zie een plekje naast een vader die ik wel eens eerder gezien heb. Als ik onder het afdak schuif glimlacht hij naar me.
”Zo, gelukkig net op tijd droog.” Zegt hij vriendelijk tegen me terwijl ik van top tot teen wordt bekeken. Ik voel me een beetje ongemakkelijk bij deze checkup.

” Nou, helaas net te laat. Ik ben al lekker nat.” Flap ik er enthousiast uit terwijl ik met twee handen naar mijn kruis wijs.

Zijn wenkbrauw gaat omhoog en hij kijkt me wat verschrikt aan. Ik word knalrood. Ik lach schaapachtig en sla mijn ogen schuldbewust neer.
De Tijn2012 kijkt van mij naar de vader.
” Ehh, mamma, wat heb je eigenlijk een gekke broek aan.” Fluistert hij.

Meer lezen over mijn niet-altijd-hele-handige acties? Ik heb twee oude blogjes geüpload!
Bovengemiddeld en boodschappen (on)gemak. Heb jij wel eens acties waarbij het schaamrood op je kaken staat? Ik hoor ze graag! Gedeelde smart is halve smart. 

Bovengemiddeld

‘’Pring pring pring!!’’
Mijn arm word bij elke kleine sprong een beetje verder uit de kom getrokken bij het gewicht van een springend peutertje.
‘’ Mamma pring!’’
Ik kijk even naar beneden en moet lachen. Het ziet er gek uit. Springen kun je het niet noemen.
Lees verder

Boodschappen (on)gemak

Met mijn handen in mijn zij sta ik voor mijn kledingkast. Vandaag maar eens wat zwangerschapskilo’s verbranden! De droom dat ik direct na mijn geboorte op mijn oude gewicht zit is helaas niet uitgekomen. Nou ben ik al wat kilo’s kwijt, maar zonder een corrigerend hemdje of broekje hier en daar ga ik de deur niet uit.

Lees verder

Consternatiebureau deel 8

tijnfiekIk parkeer de auto voor het consternatie bureau.
‘’ Ik krijg geen prik, toch?’’ Vraagt de Tijn2012 met grote ogen aan me.
Ik kijk hem half aan terwijl ik Takkie op slot doe.
‘’Nee, je krijgt geen prik. Als je negen bent pas. Vandaag moet je opnieuw een ogen test doen.’’
‘’ Waarom?’’ Vraagt hij ongeïnteresseerd terwijl hij bukt om een miertje te bekijken.
‘’ Omdat je de vorige keer de boel een beetje aan het saboteren was, heb ik het idee.’’ Mompel ik terwijl ik mijn wenkbrauw hoog op trek.

Lees verder

Moeder- dochter Fittie

tijndooOnder moeders’ vleugels
Dat ik nog steeds hard op zoek naar een huis ben, is volgens mij niemand ontgaan. De allerliefste ouders die er bestaan hebben mij er na een jaar nog steeds niet uit gebonjourd. Ondanks dat het boven verwachting best goed gaat (er zijn nog geen vazen door de kamer gevlogen of deuren ingeslagen) vergt het voor iedereen toch een hoop aanpassing.

Op mijn 17e ging ik al samenwonen met de vader van de Tijn2012. Al met al heb ik dus al vroeg mijn eigen systeem ontwikkeld over hoe ik een huishouden run.
Da’s toch heul (HEUL HEUL HEUL) anders dan mijn ouders het doen.

Lees verder

Ochtend ritueel

 

terrasTerwijl we onder het genot van koffie, bier en wijn genieten van de eerste zonnestralen op het terras, hebben we meerdere gesprekken.
‘’Tsjah Fiek, jij doet het toch maar allemaal. Het is pittig en zwaar maar je weet wel alle ballen omhoog te houden en altijd álles te regelen. Ik vind dat knap. Als jij iets wil zorg je ervoor dat het je lukt.’’ Zegt een vriendin.
Ik mompel wat onverstaanbaars en probeer er over heen te praten. Ik weet eigenlijk niet wat ik moet zeggen. Ik sta niet vaak met mijn bek vol tanden maar ben wel even verdomde geroerd door deze overdaad aan lieve woorden. Ik doe ook maar wat.
Lees verder

Whatsapp gedrag

Mannen en vrouwen, Adam en Eva, water en vuur. En ook weer zo intrigerend en verslavend. Wat begon als wat gefilosofeer op zondag is nu een “ding” . Tim en Fieke reageren vanuit het perspectief van hun “soortgenoten” op een stelling of hersenspinsel. Zoek de verschillen en leer er van. Maar nog beter.. geniet ervan. Reacties zijn altijd welkom

‘Whatsappen’

Dat ik (lichtelijk) social media verslaafd ben is geen verrassing. burgersGrootste irritatiepunt van de Pappa van de Tijn2012 toen we nog samen waren, maar ook krijg ik steeds vaker commentaar van de Opa en Oma van de Tijn2012 (‘’ Is het ding al vergroeid met je hand?’’) Hoewel ik ‘m af en toe bewust weg leg, krijg ik de kriebels als ik niet alle porretjes, DM berichten, whatsappjes, tweets en de hele reutemeteut kan bekijken. Compleet nutteloze informatie negen van de tien keer. De meerdere groepsgesprekken (ja, ik vind ze leuk!) laten me vaak gierend van de bank af rollen. Naast het feit dat het ook allemaal gewoon heel praktisch is. Even snel wat regelen met de OR, vrienden of de groepsapp met Pap en Mam.
Lees verder

Toys for Boys

Mannen en vrouwen, Adam en Eva, water en vuur. En ook weer zo intrigerend en verslavend. Wat begon als wat gefilosofeer op zondag is nu een “ding” . Wekelijks reageren Tim en Fieke vanuit het perspectief van hun “soortgenoten” op een stelling. Zoek de verschillen en leer er van. Maar nog beter.. geniet ervan. Nóg benieuwder zijn we naar jullie reacties

Toys for Boys

over schoenen en games
“Vrouwen? Gek word je er van! De hele stad kopen ze leeg, alsof ze nooit genoeg schoenen hebben! En dan ook nog al die dozen van Zalando die het huis binnen worden gedragen.”

 Werkelijk iedere man die ik ken, heb ik bovenstaande of een gelijkaardige zin wel eens horen uitspreken. Want .. pfff wie heeft er nu 24 paar schoenen nodig (of 48 of 96 …).
  Niet nodig toch?  Twee paar sneakers, 1 paar “nette” schoenen en that is it. Gedoe allemaal. En kleren, ook zoiets … gewoon jeans, shirts, hoodies, één pak. Stuk of 20 items en je hebt alles wat een man nodig heeft.
Nee dan vrouwen. Kasten vol, kleur gecoördineerd, Onder- en bovenkleding! Wat een gedoe allemaal… Lees verder