SpeciFieke romige courgette soep met spekjes en champignons

Met het stukje wat ik laatst voor HOUTGREEP schreef begon het bij mij en anderen (super leuk die schrijf verzoeken!) toch weer een beetje te kriebelen. Gezien mijn ziek zijn maak ik bar weinig mee. Daarnaast kreeg ik van alle mannen in witte jassen de opdracht dingen te doen die ik leuk vind. De zin in en de zin van het leven. Of zo. Na wat diep graven in de krochten van de gigantische kermis in mijn kop kan ik maar tot één conclusie komen. Schrijven en koken. Door een heel scala aan medicijnen waar je gigantisch honger van krijgt én de weersverandering ( Hallooooo stamppot, soep en stoofpot!) staat hier dagelijks van alles op het gas te pruttelen.

Het leukste de laatste tijd vind ik, is dat we van de moeder van de pubers veel verse groenten of vlees krijgen uit de tuin. Super kwaliteit en heel smaakvol. Omdat ik het zonde vind om dingen weg te gooien word ik (door mezelf) verplicht lekkere recepten te zoeken. De kinders zijn er niet altijd blij mee gezien de theatrale van-de-stoel-val-capriolen van voedsel wat te veel groenten bevat maar vrienden en de Man waarderen het wel. Ik maak ook altijd grote hoeveelheden. Heb ik over, breng ik het naar de overburen, vries ik het in of geef ik het weg aan de moeder van de pubers of vrienden. Vaak krijg ik de vraag of ik het recept even wil doorsturen. Met liefde. Maar schrijven en op mijn blog pleuren kan natuurlijk ook. Ik had een koelkast vol met courgettes. Dus bij deze. Dit flanste ik eventjes in elkaar.

Boodschappen lijstje:
-3 flinke courgettes (die kleine zijn smaakvoller maar vind ik lekkerder om te vullen, grotere zijn prima voor soep)
-3 (groenten)bouillon blokjes
-2 flinke uien
-2 teentjes knoflook
-1,5 liter water (tenzij je 3 kleine courgettes hebt, dan zou ik voor een litertje gaan)
-250 gram kastanje champignons
-300 gram spekjes (altijd ruim nemen want hier verdwijnt als ik niet oplet het grootste gros in mondjes)
-(half) bakje kruiden roomkaas (gewoon van die goedkope meuk van de Lidl of Aldi. Je smeert het niet op je brood dus prima voor de soep)
-flinke scheut olijfolie.

Verder is een grote pan, een lepel, staafmixer of blender en een grote koekenpan handig. Soep koken zonder pan is nog geen mens gelukt volgens mij.

Bereidingswijze:
start met je troep opruimen. In de troep kun je niet koken. Ik in ieder geval niet want het is al zo chaotisch in mijn hoofd, laat staan als het dan ook nog een troep in huis zou zijn.Verder ben ik meer een slowcooker. Met koken ben ik niet efficiënt dus ik zorg altijd dat ik alles klaar heb staan in bakjes zodat ik niet te te veel hoef na te denken of met de tijd in de knel kom (hoewel dat op zich ook wel weer efficiënt is).

Ik start met een uitje grof hakken, ik heb een pleuris hekel aan knoflook snijden omdat mijn vingers daarna ruiken alsof ik een bol knoflook heb gevingerd. Nee, ik gebruik gewoon zo’n pers. Geen discussie. De courgettes snijd ik in vieren en dan weer in kleinere stukjes. De champignons snijd ik vrij klein. Niet afwassen! Ik veeg gewoon de prut er een beetje af. Zand schuurt de maag. Niks mis mee.

In een grote pan giet ik een flinke scheut olijfolie en fruit het uitje lekker glazig. Dan de knoflook erbij (niet te lang want verbrande knoflook is ranzig). Dan flikker ik de hele zooi aan courgette erin. De courgettes bak ik even aan. Ondertussen kook ik in de waterkoker anderhalve liter water. Als de courgettes lichtgroen en wat glazig zijn gooi ik er anderhalve liter water bij. Gevolgd door drie bouillon blokjes. Lekker laten pruttelen! Ik houd zo’n 15 tot 20 minuten aan en af en toe zwabber ik de lepel er eens door.

Ondertussen bak ik de spekjes in een grote pan (pak geen kleine pan, dan ‘koken’ de spekjes gaar en worden ze niet lekker knisperig). 

Wanneer ik ze goed vind, laat ik ze uitlekken op keuken papier (zorg dat je ze goed bewaakt want op duistere wijze verdwijnt altijd de helft van de spekjes). In dezelfde koekenpan met nog wat van het spekvet + een mini scheutje olijfolie,  bak ik de champignons kort hoog aan. Vuur zachtjes en het vocht eruit laten zweten. Als ze klaar zijn zet ik ze apart. Ik vind een beetje bite altijd wel lekker, niet te snotterig of zacht. Als ik snot wil dan kijk ik wel op het kinderdagverblijf.

Dan ruim ik de troep op. Zie punt 1. troep is killing.

Als de courgettes gaar zijn zet ik het vuur uit. Ik pak mijn grote vriend de staafmixer en pureer de hele flikkerse bende. Als alles goed gepureerd is (ik ben niet zo van de stukjes) zet ik het vuur weer zachtjes aan. Dan het bakje roomkaas! Ik vind courgette soep van zichzelf vrij romig dus wil je denken aan de calorieën laat je dat weg. En anders naar smaak. Een heel of een half bakje.

Als je denkt: ” Ieh, klontjes” , heb geduld, geduld is een schone zaak. Die klontjes verdwijnen van zelf. Gewoon doorroeren. Als alle klontjes als sneeuw voor de zon zijn verdwenen gooi ik de spekjes en de champignons erbij. Nog even doorroeren en klaar! Check nog even of het zout/pittig genoeg is anders de peper en de zoutmolen nog een slinger geven. Ik serveer het vanavond met vers 

gebakken brood en eventueel wat salade.

Ik eet het liefst vegetarisch maar dat lukt hier niet met drie mannen in huis. Anders gewoon de spekjes weglaten.
Tip voor de Halal eters; bij de betere islamitische slager is kalkoenspek te vinden. Ook erg lekker!

De Man en Puber17 hebben er een dagtaak aan om mij te pesten. Als ik soep kook zingen ze dit liedje. Dat vind ik dan weer grappig.

 

 

Samengesteld eet leed

Altijd heb ik geroepen dat ik drie kinderen wilde. Van een ander of zelf eruit geknald, dat maakt me niet uit. Alhoewel ik nu wel heel erg blij ben dat ik er drie in mijn leven mag hebben zonder dat ik drie keer van ‘formaat normaal’ naar ‘formaat-meloen-ingeslikt-en-zie-die-er-maar-eens-op-een -fatsoenlijke-manier-uit-te-persen’ hoef. Nee, ik heb het slim bekeken. De Tijn2012 die ik zelf af en toe wat bij moet brengen maar de twee andere bijna kant en klaar afgeleverd en nog super fijn en humoristisch ook. Lees verder

Schreeuwende onderbuik

” Fiek, tafel-minwacht nou eerst alles even af. Stapje voor stapje. Er is nog niks gedaan of duidelijk. Bovendien is hij voornemens jullie mee te ‘verkopen’. Ik snap wel dat het een reden voor zorgen is, maar je hebt er nu niets aan.” Zegt de Man terwijl hij met zijn hand over mijn arm aait en mij gerust probeert te stellen.
Met opgetrokken knieën en in poezen pyjama zit ik op de bank. Ik kijk hem aan.
” Je hebt ook gelijk, ik doe mijn best. Maar weetje, ik heb er serieus een slecht onderbuik gevoel over. Dit krijgt nog een staartje.” Zeg ik bedenkelijk terwijl ik in mijn kop thee staar. Ik kap het onderwerp af maar het suddert door in mijn hoofd en mijn onderbuik schreeuwt aan alle kanten.

Lees verder

Recycle onderwijs

Wanneer je zelf al ruim tien jaar in de kinderopvang werkt en schoolgaande kinderen hebt, zijn berichten over het onderwijs en kinderopvang toch het meest gelezen. Met gepaste afstand lees ik met interesse over te lage salarissen, veranderende mentaliteit of (honden)water drinken op school. Met gepaste afstand, want het is heel makkelijk om je mening te ventileren, maar toekijken met een bak popcorn en de reacties lezen blijft een leukere tijdsbesteding. Laten we wel wezen.

Lees verder

Fatsoen

” Fiek, gaat het wel?” wordt er met twee grote bezorgde ogen gevraagd.
Ik ben zojuist de tuin in gestrompeld en wankel op mijn benen terwijl ik naar De Man loop.
Puber12 rent naar binnen om een tuinkussen voor me te pakken. ” Zit!” Zegt ze streng.
” Gaat het wel?” Fluistert mijn Lief terwijl hij me ondersteunt om me in de stoel te hijsen. Lees verder

Opgebrand

 

klein (2)

” Moest jij niet naar een festival of zo, Fiek?” Vraagt de Puber12 die net de tuin binnen is komen stuiteren.
” Shoot, ja, hoe laat is het?” Zeg ik hardop terwijl ik naar mijn horloge kijk. Oeps. Tegen half vier al terwijl ik er half vier had moeten zijn.
” Fiek, shirt omhoog.” Zegt puber12 streng met priemende vinger. ” Je hebt Pappa nu, het mag niet meer.”

Ik moet lachen en knipoog naar De Man. Ondanks dat mijn festival outfit alles behalve ordinair is, is het blijkbaar voor meisjes van 12 aanstootgevend. En ergens ben ik daar blij mee. Hoeven haar Pappa en Mamma zich in ieder geval geen zorgen te maken over haar moreel besef.
Ze springt op om me een grote knuffel te geven en terwijl mijn rug stevig gekraakt wordt, wens ik haar voor de vierde keer dit weekend een fijne vakantie met Mamma en grote broer toe. Lees verder

Stiefmoederdag

Ik hang op de bank bij te komen van het ochtendritueel.Terwijl er een kop koffie voor me wordt neer gezet krijg ik een aai over mijn bol. Ik hou het niet meer vol om mijn ogen open te houden en dommel in. Mijn gedachten dwalen af. Ineens word ik ruw verstoord door een enorme adrenaline kick en mijn lichaam begint weer als een drill boor te trillen. Ik vloek. Ik heb zo’n hekel gekregen aan die aanvallen.
” Wat is er, Fiek?” word er bezorgd gevraagd terwijl ik bedenkelijk kijk.
” Shit, Moederdag! Tijn heeft nog niks geknutseld en met de wisseldag die donderdag komt heb ik alleen vandaag en morgen nog om hem iets te laten knutselen.” Zeg ik kreunend met een pruillip.

Lees verder

Het Ja woord.

Dinsdag
Terwijl we aan het koken zijn, vraagt Puber12 aan De Man of hij eigenlijk wel wat geregeld heeft voor ”dinsdag”. Ik kijk haar vragend aan. Dinsdag? Normaliter moet ik werken maar ze weten dat ik vrij ben. Ik zie een big smile en glimmende oogjes bij de man. De pretoogjes waar ik zo verliefd op werd. Samen verdwijnen ze uit mijn gezichtsveld. Ik roer in mijn risotto terwijl de denk rimpels in mijn hoofd staan.

Lees verder