Categorie archief: Kinder(sp*m)praat

Recycle onderwijs

Wanneer je zelf al ruim tien jaar in de kinderopvang werkt en schoolgaande kinderen hebt, zijn berichten over het onderwijs en kinderopvang toch het meest gelezen. Met gepaste afstand lees ik met interesse over te lage salarissen, veranderende mentaliteit of (honden)water drinken op school. Met gepaste afstand, want het is heel makkelijk om je mening te ventileren, maar toekijken met een bak popcorn en de reacties lezen blijft een leukere tijdsbesteding. Laten we wel wezen.

Lees verder

Stiefmoederdag

Ik hang op de bank bij te komen van het ochtendritueel.Terwijl er een kop koffie voor me wordt neer gezet krijg ik een aai over mijn bol. Ik hou het niet meer vol om mijn ogen open te houden en dommel in. Mijn gedachten dwalen af. Ineens word ik ruw verstoord door een enorme adrenaline kick en mijn lichaam begint weer als een drill boor te trillen. Ik vloek. Ik heb zo’n hekel gekregen aan die aanvallen.
” Wat is er, Fiek?” word er bezorgd gevraagd terwijl ik bedenkelijk kijk.
” Shit, Moederdag! Tijn heeft nog niks geknutseld en met de wisseldag die donderdag komt heb ik alleen vandaag en morgen nog om hem iets te laten knutselen.” Zeg ik kreunend met een pruillip.

Lees verder

Homo-huwelijk

Terwijl ik hevig gevangen zit in een fijne dagdroom, probeer ik achter de Tijn2012 aan te rennen die ik zojuist onder de douche vandaan geplukt heb. Hij heeft vandaag in extreme mate last van zijn spraakwaterval dus ik moet eerlijk toegeven dat niet alles bij me binnenkomt. Af en toe hum ik wat terwijl ik verder droom. Vanuit mijn droom word ik wakker geschud door iets wat hij zegt wat op dat moment mijn aandacht trekt.

” Mam, jongens kunnen toch niet met elkaar trouwen?” Vraagt hij me terwijl hij met mijn ketting speelt.
” Jawel hoor, jongens kunnen ook met elkaar trouwen.” Zeg ik terwijl ik benieuwd ben waar dit gesprek heen zal leiden.
” Ja, maar dat hoort niet, toch?” Kletst hij.
Ik vraag me af waar dit vandaan komt want vanuit de opvoeding die ik probeer mee te geven is een homo huwelijk alles behalve een issue.
” Waarom hoort dat niet? Als twee mensen gelukkig zijn en willen trouwen, dan is dat toch het mooiste wat er is?” Zeg ik terwijl ik zijn haren nog eens extra afdroog.
” Maar twee jongens die trouwen, dat is toch niet handig?” Vraagt hij me terwijl hij me eens doordringend aan kijkt.
” Ik denk dat het geen kwestie van handigheid is. Het heeft met geluk te maken. Wanneer twee mannen kinderen willen is dat praktisch gezien niet zo handig want mannen kunnen geen kinderen baren. Maar alles is mogelijk.” Zeg ik terwijl ik er nog eens goed over na denk.
” Ja maar mam, het hóórt niet!” Een vingertje wijst in de lucht om zijn woorden kracht bij te zetten.
” Waarom hoort het niet? Liefde en geluk is het mooiste wat er is. Ook tussen twee mannen. Helaas denkt de maatschappij er nog wel eens anders over want in principe wordt er gesproken over een man vrouw relatie. En er zijn een hoop bekrompen mensen die anders beweren. Maar, twee mannen of twee vrouwen samen is zeker niet gek en kan en mag gewoon. Zolang je iedereen maar in zijn waarde laat. ” Zeg ik streng maar liefdevol.
” Mam, ik vind het maar ingewikkeld.” Zegt mijn kleine kleuter zuchtend.
” Het leven is soms ingewikkeld. Dat maakt het leven juist zo mooi.” Zeg ik terwijl ik hem een dikke knuffel geef.

” Mama, ik ga maar gewoon met jou trouwen. Dat is het makkelijkste.”

Consternatiebureau deel 8

tijnfiekIk parkeer de auto voor het consternatie bureau.
‘’ Ik krijg geen prik, toch?’’ Vraagt de Tijn2012 met grote ogen aan me.
Ik kijk hem half aan terwijl ik Takkie op slot doe.
‘’Nee, je krijgt geen prik. Als je negen bent pas. Vandaag moet je opnieuw een ogen test doen.’’
‘’ Waarom?’’ Vraagt hij ongeïnteresseerd terwijl hij bukt om een miertje te bekijken.
‘’ Omdat je de vorige keer de boel een beetje aan het saboteren was, heb ik het idee.’’ Mompel ik terwijl ik mijn wenkbrauw hoog op trek.

Lees verder

Moeder- dochter Fittie

tijndooOnder moeders’ vleugels
Dat ik nog steeds hard op zoek naar een huis ben, is volgens mij niemand ontgaan. De allerliefste ouders die er bestaan hebben mij er na een jaar nog steeds niet uit gebonjourd. Ondanks dat het boven verwachting best goed gaat (er zijn nog geen vazen door de kamer gevlogen of deuren ingeslagen) vergt het voor iedereen toch een hoop aanpassing.

Op mijn 17e ging ik al samenwonen met de vader van de Tijn2012. Al met al heb ik dus al vroeg mijn eigen systeem ontwikkeld over hoe ik een huishouden run.
Da’s toch heul (HEUL HEUL HEUL) anders dan mijn ouders het doen.

Lees verder

Ochtend ritueel

 

terrasTerwijl we onder het genot van koffie, bier en wijn genieten van de eerste zonnestralen op het terras, hebben we meerdere gesprekken.
‘’Tsjah Fiek, jij doet het toch maar allemaal. Het is pittig en zwaar maar je weet wel alle ballen omhoog te houden en altijd álles te regelen. Ik vind dat knap. Als jij iets wil zorg je ervoor dat het je lukt.’’ Zegt een vriendin.
Ik mompel wat onverstaanbaars en probeer er over heen te praten. Ik weet eigenlijk niet wat ik moet zeggen. Ik sta niet vaak met mijn bek vol tanden maar ben wel even verdomde geroerd door deze overdaad aan lieve woorden. Ik doe ook maar wat.
Lees verder

Drift

Ik puf. Ik parkeer de auto. Alhoewel ik probeer het. Waar ik normaliter een vrouw ben die super strak kan inparkeren zonder moeite, moet ik 5 keer steken. Vanaf 2 parkeerplaatsen voel ik ogen in mijn zijraam priemen. Ik word uitgelachen. Ik trek mijn wenkbrauw op, trek nog even op en parkeer super strak (ok, na 5 keer) in. Ik smijt de deur dicht en ren naar de overkant van de straat. Ik glimlach nog snel bij het lezen van mijn twitter berichten, voor ik de deur van de school van de Tijn2012 open trek.

Ik sluip naar de BSO ruimte. De pedagogisch medewerker en Locatiemanager zien me aankomen. Ik zie dat ze mijn reactie afwachten. Ik glimlach. Top, zo doe ik het ook altijd. Ze kijkt me vragend aan en ik knik.
‘’ Tijn! Mamma is er!!!’’ Roept de pedagogisch medewerker die mijn kleuter de afgelopen drie weken geweldig heeft opgevangen.
Ik zie een blond kleutertje verschrikt opkijken. Hij ziet me. Wacht af. Gilt het uit. ‘’ Mammaaaaa!!!’’. Ik moet lachen. Ik heb geen tijd om te antwoorden.
‘’ Mamma, ik wil dit even af maken he, daarna kunnen we naar huis. ‘’ Roept hij abrupt en angstig.
kralen

Iedereen moet lachen.
Ik loop naar hem toe en plant een grote kus op zijn hoofd. Strijkkralen zijn momenteel een groot succes.
‘’ Hij heeft bij mij het concentratie vermogen van een dronken mug, dus jullie doen wat goed.’’ Zeg ik lachend naar de pedagogisch medewerkers. Ik neem even de tijd om te vragen of de PM die gister ziek was weer opgeknapt is.
De Tijn2012 gaat ondertussen druk verder. Ik kijk bij hem en zie het enorme kralenpatroon wat nog moet worden in gevuld. Ik wil naar huis.

‘’ Lieverd, die mag je een andere keer afmaken. We gaan nu lekker naar huis. We gaan eten.’’ Zeg ik terwijl ik mijn kers verse kleuter een aai over zijn bol geef.
Hij sputtert wat tegen en gaat in discussie. De PM ziet mijn wanhoop en loopt naar de kast om een briefje te schrijven.
Ze legt het briefje onder zijn neus en leest voor: ‘’ Dit is van Tijn. Deze wil ik donderdag graag afmaken dus niet aankomen!’’ De Tijn2012 vouwt het briefje voorzichtig als een grote schat, in zijn handen. Op het kralen bordje.
Ik zucht opgelucht en schenk haar een grote glimlach.

Ik krijg een overdracht.
‘’ Wist je dat Mamma je voornaam is en Fieke je achternaam?’’ Zegt de locatiemanager lachend. Ik moet lachen.
‘’ Hij zei het gister ja, ik twitterde het al. ‘’
-‘’ Hij had in zijn broek geplast. Toen ik tegen hem zei dat hij moest zeggen als hij moet plassen zei hij dat het niet erg is. Dat Mamma een tasje kleding aan de kapstok heeft hangen.’’ Zegt de PM het terwijl ze het uitgiert. Ze doet hem na en ik zie het helemaal voor me. Ik lach beschamend. Ik heb een vermoeden van wie hij dat bij de hante gedrag heeft….
-‘’ Hij is wel taalgevoelig he?’’ Vraagt de PM me.
Ik mompel beschamend dat zijn moeder nogal taal gevoelig is. Dus dat dat er wel met grof geweld in geramd wordt.

De Tijn2012 is inmiddels afgeleid van zijn strijkkralen werkje.
‘’ Maaaaaaammmaaatje , wat gaan we eten?’’
-‘’Jij eet bloemkool. Met een dappel.’’ Zeg ik moe.
Ik zie een kleuter voor me met een pruillipje. Hij hangt aan mijn been.
‘’ Mamma, ik wil een broodje.’’ Zegt hij op zijn zieligste toontje.
-‘’ Nee.’’ Zeg ik standvastig.
De kleuter is het niet eens en probeert het nog eens.
‘’Mamma, ik wil écht een broodje.’’ Zegt hij terwijl de tranen inmiddels over zijn wangen stromen.
kut zooi. Dit is dus het moment waar ik altijd medelijden heb met de ouders van mijn werk. De PM en Locatiemanager kijken verwachtingsvol hoe ik dit ga aanpakken.

‘’Lieverd, je kan niet elke avond een broodje eten. Vanavond eet je bloemkool. Wil je dat niet?  Prima. Dan krijg je niks. Je hoeft niet te eten, maar je hebt zelf een keus.’’ Zeg ik rustig.
Mijn antwoord wordt niet in goede aarde ontvangen.
Mijn kersverse kleuter ontaard in een schreeuwend monster. Ik scherm mijn oren af van het gebrul. Doortastend hijs ik de ontaarde kleuter in zijn jas en hijs hem op mijn arm.
Met een gebrul wat in de verste uithoeken van Amersfoort te horen is, ga ik door. Ik voel het opborrelen. Hij gaat in de herhaling.
‘’ Ik wil een broodje. Ik wil een BROODJE. MMAAAAMMMAAAAAAAA ik wil een BROOOOOODJEEEEEEE’’. Ik probeer rustig te blijven terwijl hij het uit krijst. Ik krijg nog meer kriebels. Ondanks dat ik de komende tijd thuis zit en niet werk, is mijn geduld niveau nog niet waar het zijn moet. De tranen springen in mijn ogen terwijl ik consequent probeer te zijn. Hij gaat maar door. Ik probeer het negatieve gedrag te negeren. Hij lijkt mijn onrust te voelen. Ik tel tot 10. Hijs als een malle aan mijn e-sigaret, maar hij blijft brullen. Een oorverdovend gebrul in de auto haalt me uit mijn concentratie.

‘’ EN NOU IS HET POTJANDRIEDUBBELTJES AFGELOPEN! JE EET WAT DE POT SCHAFT EN ANDERS NIET EN GA JE ZONDER ETEN NAAR BED.’’ Roep ik boos uit. Wetende dat ik vrij standvastig ben in mijn uitspraken.
De kleuter schrikt. Wacht even. En gaat door.
Ik weet dat schreeuwen geen nut heeft. Kwestie van machtsverlies?  Ik denk aan mijn werk, de kopzorgen, oma waar ik vandaag ben geweest en de rest van de dingen die nog moeten gebeuren. Ik negeer het. Ik herpak mezelf. Met alle pedagogische kennis die ik heb.

Als we thuis zijn gaat het gejengel door. Ik geef de oma van de Tijn20120 een snauw. Mopperend zet ik het bordje bloemkool met aardappel voor zijn neus.
‘’ Tinus, ik heb het goed gestampt. Je weet het. Het is dit of niet.’’
De kleuter kijkt me verbouwereerd aan. Hij kijkt naar zijn eten. Kijkt naar mij.
bloemkool-large

‘’ Jum mam, dit lust ik wel.’’ Zegt hij rete vrolijk.

Zonder morren eet hij het bord bloemkool met aardappel op terwijl ik met grote verbazende ogen toe kijk.
‘’ Lekker hoor, Mamma!’ zegt hij glimlachend.  Zonder een probleem zie ik hoe alles in een rap tempo naar binnen wordt geschoven.

‘’ Wil je nog een bordje Tinus?’’ Vraag ik voorzichtig.
‘’ Joah, doe maar, lekker mamma!’’ Zegt hij vrolijk. Ik sla mijn handen tegen mijn hoofd en vloek onverstaanbaar.

Ik loop naar de keuken om nog een bakje in elkaar te flansen.
‘’Mamma, doe je het wel goed verprutsen?’’ Zegt hij afgeleid van de tablet. Ik moet even nadenken voordat ik door heb dat hij prakken bedoelt. Ik mompel dat ik het weer verpruts voor hem.

‘’ Tijn, ik wil wel even zeggen dat ik het fijn vind dat je eerst eten proeft voordat er een enorme drift bui komt. Dan hoeven we al die tranen niet te drogen. Eerst even proeven voordat je zegt dat je iets lust.’’ Zeg ik opvoedend.

‘’ Mam, ik denk dat ik even bananen in mijn oren heb, ik versta je niet.’’ Zegt hij dood leuk.

Eerste dag school

bananen spuug 1‘’Mamma, ik moet pugen.’’ Zegt de Tijn2012 beteuterd. De combinatie SP ligt nog niet zo lekker in het kleine peuter bekkie dus spelen wordt pelen en spugen wordt pugen. Hoe dan ook, ranzig.
Terwijl ik in mijn roze bolletjes pyjama de trap af huppel, is het diner van de bijna-kleuter in vrij vaste vorm op de grond van de badkamer gestort.
‘’ He getsie. Vriend toch, zat het dwars?’’ Zeg ik rustig.
‘’ Ja, mamma, ik kan morgen niet naar school. Ik ben ziek. ‘’ Zegt hij met een piepstemmetje.
Lees verder

Zo’n moeder.

Shit, ik ben er ‘’ zo een’’ . Zo’n moeder die smelt, bijna grient en glimlacht bij de opmerkingen van haar praatgrage peuter (van wie zou hij dat praten nou hebben….). Ik blijf erbij, ik hou van mijn eigen leven en vooral dat het niet altijd over ‘’dat’’ kind hoeft te gaan. Maar toch, ik blijf een (trotse) moeder.
Ik vergeet ook nog wel eens wat. Vooral die onwijs leuke opmerkingen of situaties  waarvan je je later altijd afvraagt wat het ook alweer was (zie ook mijn blogje over bananen). Omdat mijn peuter natuurlijk de meest grappige is (en schrijven over je kind heel makkelijk is) verzamel ik ze toch maar voor mezelf. EN op specifieke.nl (zie mijn nieuwe tabje!). Dan kunnen anderen ook nog eens mee genieten..

 

Terwijl we in ons ochtend ritueel zitten (lees: de Tijn2012 is binnen 3 minuten aangekleed en ik heb iets langer nodig dus in die tussentijd keutelt hij rond in mijn kamer) vraagt hij me bij het zien van bloemen knipjes in mijn haar of ik ze in mijn haar doe (dankje Nic, die heb ik ook  mee genomen :P ).
“ Nee, vandaag niet.’’
-‘’ Waarom niet?’’ (onvermijdelijk die waarom).
‘’ Omdat ik kleren aan heb die niet bij het blauwe knipje passen.’’ Zeg ik.
– ‘’ Oh…’’ zegt de Tijn2012 terwijl hij als een ekster de knipjes door zijn handen laat gaan. Ik wacht af voordat ik zijn vraag ga invullen en ga door met wat ik doe.
-‘’ Mam….. mag ik de knipjes in mijn haar?’’
Ik denk even na. Het is een jongetje. Maar ach, waarom ook niet? De waarom vragen voeren de boventoon hier in huis. Ik doe daar inmiddels lekker in mee.
‘’ Waarom wil je de bloemenknipjes in je haar, scheetje?’’ vraag ik terwijl ik mascara opdoe.

-”Omdat ik dan net zo mooi ben als jij, mamma.”

 

 

bloembloem 2

 

BAM! Die kan ik in mijn zak steken! Ik heb ‘m goed afgericht, blijkt.